سخن روز :
شنبه 10 تیر 1396 / 11:26|کد خبر : 4188|گروه : دانشگاهی

گزارش اختصاصی

پارک‌های کردستان، از دود قلیان سرفه می‌کنند

پارک‌های کردستان، از دود قلیان سرفه می‌کنند

امروز مراکز تفریحی و طبیعی شهر سنندج اسیر دود قلیان جوانان خود شده است و پر شده از آواز گوشخراش قل قل قلیان جوانانی که آرامش و تفریح را در پک زدن به قلیان می دانند و لباس سیاه دود بر تن طبیعت کرده اند.

به گزارش کرددانش،وانت های پارک شده, زغال های شعله ور, بوی دود, بوی توتون و تنباکو, بوی نعنا و سیب و هلو, قلیان های آماده, دودهای حلقه شده پشت‌سر هم به آسمان می‌رود, پک‌های عمیق ثانیه‌ای متوقف نمی‌شود, بساط دود و دم آنچنان چشم را کور کرده که کسی تصور نمی‌کند که حلقه دوستان، جوانانی باشند که در پک زدن از یکدیگر گوی سبقت را می‌ربایند, در پس دودهای به هوا برخاسته، جوانانی را میتوان دید که همچون عوام دست به دامان دود و دم شده‌اند.


این توصیف صحنه اسف بار امروزی مراکز و پارک های تفریحی شهر سنندج از جمله کوه زیبای آبیدر است, امروزه کوه زیبای آبیدر سنندج  به مکانی برای قلیان کشیدن جوانان تبدیل شده است جوانانی که ساده‌ترين تفريحشان، دود كردن لحظه‌هاي عمرشان است...


قلیان این وسیله کم خرج اما پرخطر، این روزها پای ثابت تفریح بسیاری از جوانان و خانواده های سنندجی شده است, اکثر جوانان این شهر که اکثرا هم از قشر دانشگاهی و تحصیلکرده هستند، قانون نانوشته ای برای خود ترسیم کرده اند که مصرف قلیان اعتیاد آور نیست و ضرر زیادی ندارد اما نمیدانند که با این کار مشغول دود کردن و سیاه کردن سلامت و آینده خود هستند.

 

امروز مراکز تفریحی و طبیعی شهر سنندج اسیر دود قلیان جوانان خود شده است و پر شده از آواز گوشخراش قل قل قلیان جوانانی که آرامش و تفریح را در پک زدن به قلیان می دانند و لباس سیاه دود بر تن طبیعت کرده اند.

 

قليان در پشت پرده تفنن و تمسخر چهره وقيح خود را پنهان نموده و در حال پيش روي با قدرت هر چه تمام تر در بین قشر دانشگاهی و جوان شهر سنندج مي باشد.

آنچه که امروز بیش از هر چیزی در آبیدر این نگین سرسبزی سنندج به چشم می آید جوانان قلیان به دستی است که هوای پاک را به سیاهی تبدیل کرده اند, اینجا جولانگاه قلیان کشانی است که با  خروج حلقه‌های دود قلیان همراه خنده‌های معصومانه مات شده خود در پس انبوه دود, دارند سلامتی خود را قربانی پک های قلیان میکنند, این جوانان اسیر بازی با دودهای غلیظ قلیان‌هایی شده که با هر کام آن، خود را یک قدم به بیماری‌هایی همچون سرطان نزدیک می‌کنند.

 
 
پارک های سنندج به حاشیه امنی برای مصرف کندگان قلیان تبدیل شده و گویا برای شهری که از داشتن کوچکترین امکانات تفریحی حتی شهربازی ساده هم محروم است و برنامه مشخصی برای تفریح و اوقات فراغت جوانان در نظر گرفته نشده چاره ای جز بلعیدن دود قلیان را برایشان باقی نگذاشته است.

 

اکثر متقاضیان قلیان در کردستان از قشر جوان و تحصیلکرده جامعه هستند و هر روز هم بر تعداد آنها افزوده می‌شود و این عمل نوعی پرستیژ در میان جوانان محسوب می شود, وجود آماری حتی اندک از جوانان قلیان کش و بویژه از قشر فرهیخته و دانشگاهی برای استان فرهنگی کردستان جای بسی تاسف است.

 

امروزه قلیان نه سن و سال می شناسد نه زن و مرد و نه پیر و جوان, قلیان متاسفانه تبدیل به یکی از جذاب ترین سرگرمی های جوانان امروزی شده است و مانند دیگر مواد دخانی چهره زشت و منفوری به خود نگرفته است.


شاید هزینه کم این تفریح نسبت به تفریحات دیگر باعث روی آوردن خیل عظیم جوانان این شهر به قلیان شده است و شایدم آمار 23چندین هزار نفری جوانان بیکار در کردستان باعث این ناهنجاری شده است, وقتی کردستان جزو سه استان اول در زمینه بیکاری است معلوم است جوانان این شهر که امیدی به آینده و کار ندارند دنبال ارزانترین تفریح می روند.

یک طرف این ماجرا جوانان هستند و طرف دیگر عرضه کنندگان قلیان مستقر در کوه آبیدر هستند وانت هایی که بساط دود و دم این جوانان را فراهم میکنند به گفته خودشان از سر بیکاری  مجبور به فروش و عرضه قلیان هستند خودشان هم می دانند برای جوانان, برای سلامت مردم ضرر دارد اما مجبورند برای اینکه نانی سر سفره خانواده ببرند این کار را انتخاب کنند.

 

اگر مصرف این کوزه شیشه ای خوش رنگ و لعاب که در ذهن و فکر جوانان کم سن و سال این شهر جای خوش کرده, بی رویه و شتابان ادامه پیدا کند و دستگاه هایی متولی به نوعی در مقابل آن نرمش نشان دهند شاهد معضلات و پیامدهای ناگوار آن در حوزه سلامت افراد کم سن و سال در آینده ای نه چندان دور خواهیم بود.


قلیان تفریحی است که هر روزه فاصله جوانان را با مرگ و نیستی کمتر می کند و آنان را به ورطه فلاکت می کشاند: هرچند این تحفه استعماری در طول تاریخ در زندگی اجتماعی ایرانیان ریشه دوانیده است، لیکن امروزه توسعه این ناهنجاری با توجه به مضرات فوق العاده ای که برای سلامت آحاد جامعه ایجاد کرده است به عنوان یک معضل اجتماعی شناخته می شود و می توان گفت قلیان دروازه جوانان به مصرف سایر مواد دخانی است.

 

قلیان در كشورمان فراز و فرودهای زیادی را طی كرده، یك زمان به خاطر یك حكم شرعی قلیان‌ها شكسته شد در دهه اخیر هم  مسئولان, سیاست های مختلفی را در زمینه قلیان در پیش گرفتند در این میان مدتی استفاده از قلیان در سفره خانه و قلیان سراها ممنوع بود اما هنوز مدتی از این ممنوعیت نگذشته بود که بار دیگر قلیان آزاد شد و این روند ادامه پیدا کرد تا امروز به اینجا رسیده ایم ولی در میان این همه سیاست های ضد و نقیض این قلیان است که در تمام تفریحات این روزای جوانان سنندجی حضور خود را به ثبت رسانده است.

 

سردرگم شده ایم که بین شعارهای مبارزه با دخانیات که از زبان تمام ارگان ها و سازمان ها بیرون می آید و هرساله پول های هنگفتی برای آموزش و پیشگیری و درمان اعتیاد در کشور خرج میشود با اعطای مجوز به مراکز فروش مواد دخانی چه رابطه ای وجود دارد؟

 

عمق این همه تناقض از کجا سرچشمه می گیرد که عده ای در پی مبارزه با دخانیات هستند و عده ای در پی صادر کردن مجوز برای فروش این مواد؟ شایدم مسئولین عزیز این استان, تنباکو و قلیان را جز مواد دخانی و اعتیادآور به حساب نمی آورند که اینگونه راحت این نوع مجوزها را صادر می کنند و به بهانه مجوز داشتن دیگر هیچ ارگان نظارتی کاری به کار این مغازه ها ندارند!

 

نبود کوچکترین محدودیت در مصرف قلیان و مراکز فروش عرضه کننده آن موجب شده است سن مصرف کنندگان استفاده از ان هر روز پایین تر بیاید و این زنگ خطری است برای سلامتی جوانان این خطه سرسبز

 

با وجود اینکه سنندج به دلیل شرایط اقلیمی جزو پاکترین شهرهای کشور از نظر آب و هوا است اما ریه جوان های این شهر به دلیل استعمال مداوم  قلیان سیاه شده است.

 

ادامه این روند می تواند زمینه ساز آسیب های دیگری در نسل جوان باشد که “دود” این نابسامانی به چشم سلامت شهر سنندج می رود.

 

 مسلما حل این مشکلات نیازمند عزمی جدی و نگاهی کارشناسانه و دقیق به این پدیده های اجتماعی است که امیدواریم با تلاش مضاعف و حساسیت بیشتری از سوی مسئولین این معضلات مرتفع شود.


تمام سازمان ها و ارگان های مرتبط و غیر مرتبط باید دست به کارشوند و فکری کنند که در مقابل موج مصرف سیگار و قلیان ایستاد تا بیش از این قربانی نگیرد، سالانه صدها میلیارد تومان در کشور دود می شود. چند برابر آن هم خرج درمان بیمارانی می شود که سیگاری و قلیانی بوده اند و حالا یا شش و ریه شان از بین رفته یا سرطان گرفته اند. تا همین لحظه هم دیر جنبیده اید و اگر دست به کار نشوید تا چند سال دیگر با موج زیاد بیماران سرطانی روبه رو خواهید شد.

 

آیا بهتر نیست مراقب خودمان باشیم و زیاد دور و بر سرطان و سم های مهلک آن آفتابی نشویم؟!

 


 


Kurddanesh Telegram Baner

برچسب ها :

قلیانجواناندود قلیانپارک های کردستانمراکز تفریحیقل قلپک زدنکوه ابیدر

نظرات کاربران :

ورزشکار [شنبه 10 تیر 1396 | 15:40] پاسخ

خدای نکرده اگه روزی جنگی صورت بگیرد آیا این جوانان دودی واقعا قدرت مبارزه خواهند داشت ؟
نه ولله ب لله .

دیدگاه های ارسالی شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.